ប្រាសាទបាក់

ឈ្មោះខ្មែរនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីសភាពទ្រុឌទ្រោមនៃប្រាសាទថ្មបាយក្រៀមនេះ ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយប្រមាណ ២៥០០ ម៉ែត្រ ពីជ្រុងនិរតីនៃបារាយណ៍រហាល។ ទោះបីជាតួប្រាសាទបានដួលរលំជាយូរមកហើយក្តី ចំណុចពិសេសបំផុតរបស់វាគឺវត្តមាននៃរូបចម្លាក់ព្រះគណេស (Ganesha) ធ្វើពីថ្មភក់យ៉ាងធំសម្បើមក្នុងទម្រង់គង់ភ្នែន ដែលគេនៅតែអាចមើលឃើញរហូតដល់មុនពេលផ្ទុះសង្គ្រាមនៅកម្ពុជានាឆ្នាំ ១៩៧០។ រូបចម្លាក់នេះត្រូវបានដាប់ឆ្លាក់ចេញពីដុំថ្មតែមួយ រួមទាំងបល្ល័ង្កយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ផងដែរ។ ប្រាសាទបាក់ ប្រហែលជាប្រាសាទខ្មែរតែមួយគត់ដែលត្រូវបានកសាងឡើងដើម្បីឧទ្ទិសចំពោះការគោរពបូជាដល់ព្រះគណេស ដែលជាទេពនៃប្រាជ្ញា និងចំណេះដឹង តំណាងដោយសិរ្សៈ (ក្បាល) ដ៏ធំរបស់ព្រះអង្គ។ រូបចម្លាក់នេះបានរស់រានឆ្លងកាត់ការបំផ្លាញនៃពេលវេលាស្ទើរតែទាំងស្រុង រហូតដល់ពួកចោរលួចវត្ថុបុរាណដែលស្វែងរកកំណប់បានផ្ដួលរូបនេះចុះ បណ្តាលឱ្យបាក់ថ្ងាស និងប្រមោយ ព្រមទាំងខូចខាតដល់ព្រះហស្ថ (ដៃ) ខាងស្តាំ និងភ្លុកខាងឆ្វេងថែមទៀតផង។